Review: W Koh Samui

Review: W Koh Samui

ต่อจากที่ไปพัก The Ritz-Carlton, Koh Samui มาก่อนหน้านี้ ก็ไปพักที่ Six Senses ก่อน (แต่ยังไม่มีอารมณ์จะเขียน) แล้วจึงมาต่อที่ W Koh Samui อีก 2 คืน ซึ่งถ้าให้จัดอันดับจริงๆ คงเลือก W เป็นเบอร์หนึ่งในทริปนี้ Continue reading “Review: W Koh Samui”

Review: The Ritz-Carlton, Koh Samui

Review: The Ritz-Carlton, Koh Samui

ต้องบอกก่อนเลยว่าสมุยนี่ไม่เคยมีความคิดว่าจะได้มาเพราะว่ารู้สึกว่ามันแพงอย่างไร้เหตุผลมาตลอด แต่จนมาช่วงนี้ที่มีโควิดเลยทำให้ราคาของโรงแรมและตั๋วเครื่องบินของสมุยมาอยู่ในจุดที่ยอมรับได้ เลยถือโอกาสนี้อยู่ยาว 3 โรงแรม 6 คืน และโรงแรมแรกที่ประเดิมในทริปนี้คือ The Ritz-Carlton, Koh Samui

นี่ต้องนับว่าเป็นครั้งแรกเลยที่พักในโรงแรมแบรนด์ The Ritz-Carlton เพราะงั้นจริงๆ ก็ไม่ค่อยแน่ใจว่ามาตรฐานของมันจะมีเรื่องอะไรบ้าง แต่สิ่งที่จะรู้ก็แค่ว่ามันจะมีข้อยกเว้นกับโปรแกรม Marriott Bonvoy เยอะมาก อย่างการอัปเกรดจะเฉพาะระดับ Titanium ขึ้นไป (เทียบกับโรงแรมอื่นๆ แค่ Platinum ก็ได้แล้ว) หรือไม่มีฟรีอาหารเช้า แต่ครั้งนี้ก็เลยถือว่าจะได้เป็นประสบการณ์
Continue reading “Review: The Ritz-Carlton, Koh Samui”

Review: Taking a dog to W Bangkok

Review: Taking a dog to W Bangkok

จริงๆ รู้มานานแล้วว่า W Bangkok สามารถนำสัตว์เลี้ยงไปได้ ก็คอยหาจังหวะจะลองพาไปอยู่เรื่อยๆ และจริงๆ ตอนแรกก็แพลนว่าจะพาไปตั้งแต่ช่วงต้นมิถุนายนแล้วแต่พอดีโรงแรมปิดไปก่อน พอโรงแรมเปิดมาใหม่คราวนี้มีแพคเกจ Furry Exclusive ที่เวฟค่าธรรมเนียมไป ก็เลยได้โอกาสไปประเดิมซะหน่อย Continue reading “Review: Taking a dog to W Bangkok”

21-02-20 = 13-10-16

วันนี้ผมนั่งอยู่ในโรงแรมที่ต่างประเทศคนเดียวเงียบๆ ไม่พูดอะไร ในขณะที่คอมพิวเตอร์ก็มีเสียงข่าวจากช่องยูทูปต่างๆ ที่ผมเปิดฟังเพื่อติดตามข่าวสารในไทยที่เกิดขึ้นอยู่ ณ ขณะนี้

วันนี้เป็นวันที่มีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญ ที่อาจเรียกว่าเป็นหมุดหมายประวัติศาสตร์บางอย่าง เป็นสิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกว่าเมื่อผมแสกนหนังสือเดินทางกลับเข้าประเทศที่สุวรรณภูมิอีกครั้ง ประเทศนี้มันจะไม่ได้เหมือนเดิมอีกต่อไป

วันนี้คือวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 และวันนี้เป็นวันที่เหตุการณ์และความรู้สึกอาจเทียบเคียงได้กับวันที่ 13 ตุลาคม 2559 ของผมไม่มากก็น้อย

ผมคงต้องขอยกคำพูดของแม่พลอยมาอีกครั้ง…

ระยะต่อไปจะเป็นอย่างไรนั้น ดูมืด เหมือนกับความมืดที่กั้นกลางอยู่ข้างหน้า

Tasmania Trip 2019 – Day 4

Tasmania Trip 2019 – Day 4

วันสุดท้ายนี้มีกำหนดจะต้องเดินทางกลับไป Sydney เพื่อรอต่อเครื่องกลับกรุงเทพฯ ในวันถัดไป โดยที่แลกเป็นตั๋วของ Jetstar เที่ยวบินเวลา 13:30 เลยมีเวลาเล็กน้อยช่วงเช้า เลยตั้งใจว่าจะไปเดินดูตรงโซนการค้าเก่าที่เขาเรียกกันว่า Battery Point

แต่ก่อนที่จะเดินไปก็เลยตั้งใจว่าจะเดินผ่าน Franklin Square ซึ่งเป็นสวนสาธารณะเล็กๆ ในย่านธุรกิจของเมือง Hobart ซึ่งเป็นทางผ่านระหว่างโรงแรมไป Battery Point อยู่แล้ว ก็เดินถ่ายรูปเก็บมาเล็กๆ น้อยๆ Continue reading “Tasmania Trip 2019 – Day 4”

Tasmania Trip 2019 – Day 3

Tasmania Trip 2019 – Day 3

มาถึงวันที่สามของทริป วันนี้มีแผนกำหนดการที่จะไป bushwalk เดินลงจากเขา Mount Wellington มาข้างล่าง แล้วช่วงบ่ายๆ จะไปเที่ยวที่ Tasmanian Museum and Art Gallery ต่อ

วันนี้จึงเริ่มต้นที่ต้องไปขึ้นรถบัสเพื่อขึ้นไปยัง Mount Wellington โดยมีค่าตั๋วแบบเที่ยวเดียวอยู่ที่ 20 AUD โดยต้องขึ้นจาก Tasmania Travel and Information Center รอบเวลา 10:00 (ไม่ต้องตื่นเช้าโหดมากแล้ว) โดยรถบัสใช้เวลาประมาณ 30 – 40 นาทีก็เดินทางขึ้นมาถึง The Pinnacle Area หรือก็คือบริเวณยอดเขา Mount Wellington Continue reading “Tasmania Trip 2019 – Day 3”

Tasmania Trip 2019 – Day 2

Tasmania Trip 2019 – Day 2

เรามาถึงวันที่สองที่แสนโหดร้าย เพราะมีการจองทัวร์ไป Bruny Island ไว้ที่กำหนดเวลาเค้าจะมารับใกล้ๆ โรงแรมตอนเวลา 07:19 ซึ่งเท่ากับว่าเลยต้องตื่นตั้งแต่ราวๆ 06:00 เพื่อเตรียมตัวต่างๆ ซึ่งถ้านับกลับไปก็เป็นเวลาไทยที่ 02:00

เราก็รีบแหกดากตื่นเช้าขึ้นมา เตรียมของต่างๆ และไปรอที่จุดนัดพบได้ตรงเวลา Continue reading “Tasmania Trip 2019 – Day 2”

Tasmania Trip 2019 – Day 1

Tasmania Trip 2019 – Day 1

เริ่มต้นวันแรกขอย้อนความถึงเมื่อคืนที่เป็นการเดินทางจาก Sydney มา Hobart เล็กน้อย สืบเนื่องจากว่ากำหนดเดินทางด้วยเที่ยวบินของ Jetstar ที่เป็นอันสุดท้ายของวัน แล้วดันไฟลท์ก็ดีเลย์ไป 1:30 ชั่วโมง ไอ้เราก็ง่วงแสนง่วง อยากไปถึงจะได้เช็คอินนอนเพราะง่วง ก็ต้องรอไป

พอไปถึงสนามบิน Hobart ก็พบว่าสนามบินเล็กมากยังกับสนามบินเชียงราย แต่ทีนี้ปรากฎว่ารถบัสเข้าเมืองมันเหลือเป็นคันสุดท้ายเพราะเที่ยวบินดีเลย์ ไปๆ มาๆ เลยมีผู้โดยสารแค่สองคน สุดท้ายคนขับรถเลยบอกว่าเขาจะเอารถไปเก็บที่ศูนย์ แล้วเอารถส่วนตัวเขามารับเราไปส่งที่เมืองแทน เขาจะได้ไม่ต้องกลับไปกลับมาเอารถมาเก็บอีก เลยกลายเป็นเหมือนได้แท็กซี่ขับมาส่งที่ในเมืองในราคารถบัส Continue reading “Tasmania Trip 2019 – Day 1”

Sydney 1-day Stopover 2019

Sydney 1-day Stopover 2019

กลับมา Sydney อีกครั้ง โดยคราวนี้เป็นการใช้เที่ยวบินสุดท้ายของตั๋วแลกไมล์ SYD-BKK-LHR ที่ไป London มาเมื่อพฤษภาคม ซึ่งครั้งนี้แพลนที่จะไป Tasmania เป็นเวลา 4 คืน โดยจองตั๋วแลกไมล์ Jetstar (แลกจากแต้ม Qantas) เส้นทาง SYD-HBA ซึ่งเป็นไฟลท์เย็น เลยทำให้วันนี้มีเวลาช่วงกลางวันที่จะหาอะไรทำที่ Sydney เล็กน้อย Continue reading “Sydney 1-day Stopover 2019”

Dear Time. Love, Memory.

Dear Time. Love, Memory.

เวลาครับ

วันนี้ผมไปที่ๆ ผมเคยสัญญากับเวลาไว้เมื่อปีก่อนว่าจะมา ตรงต้นไม้ต้นนั้นมันยังเหมือนเดิม อันที่จริงคงไม่ใช่แค่ต้นไม้ แต่สิ่งต่างๆ รอบตัวมัน บรรยากาศทุกอย่าง หรือแม้แต่ลมอ่อนๆ อ้าวๆ ที่พัดผ่านมากระทบเป็นครั้งคราว มันช่างเหมือนเดิมราวกับทุกอย่างเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน

ถ้า ณ ที่แห่งนั้นจะมีอะไรสักอย่างที่เปลี่ยนไป ก็คงเป็นใจของผมเอง ที่ผมก็อาจจะอธิบายไม่ถูกว่ามันต่างจากเดิมไปอย่างไร รู้แต่ว่ามันก็คงเปลี่ยนไปพร้อมๆ กับเวลาหนึ่งปีที่หมุนมาอย่างไม่หยุดหย่อน

หนึ่งปีดูจะเป็นเวลาที่ดูยาว แต่ยิ่งเราแก่ตัวกันมา เวลาหนึ่งปีมันก็เหมือนจะหมุนเร็วขึ้นเรื่อยๆ อะไรที่เราเคยคิดว่ามันจะยาวนาน ก็กลับสั้นอย่างน่าใจหาย

แต่ในเวลาสั้นๆ นี้เอง มันก็กลับมีเรื่องราวมากมายร้อยเรียงเข้าไปในมิติเวลาเติมเต็มความทรงจำของชีวิตคนเรา พร้อมกับผลักความทรงจำเก่าๆ ให้มันเลือนลางจางลงไปเป็นลำดับ อะไรที่เคยดูหนัก มันก็ผ่อนเบาลงไปตามกาลเวลา

หนึ่งปีมานี้ เวลาเป็นอย่างไรบ้างครับ? ชีวิตผมเองก็ยังดำเนินเรื่องราวของมันขนานกับเวลาต่อไป อาจได้พบกับอะไรใหม่ๆ จะดี จะร้าย ก็เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในเส้นทางของผม แต่สุดท้ายแล้ว หนึ่งปีที่ผ่านมานี้มันก็ทำให้ผมรู้สึกหนักแน่นเข้มแข็งขึ้นอย่างบอกไม่ถูก นี่กระมัง ไอ้ประโยคปลอบใจจากเขาชนไก่ที่ว่าความทุกข์ที่เกินทนจะหลอมคนให้ทนทาน มันคงจะเป็นความจริงอยู่บ้าง

จากตรงนี้ ผมก็ยังใช้ชีวิตของผมต่อไป อันที่จริงมันก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรอย่างที่เคยกลัวไว้ อาจจะมีความสุขกับมันมากขึ้นกว่าก่อนเสียด้วยซ้ำ ถึงกระนั้นผมเองก็เฝ้ามองเวลาอยู่ห่างๆ จากมุมของผม ยังคงชื่นชมยินดีกับทุกความสุขที่ผ่านเข้ามาในเส้นทางเวลา และยังเป็นห่วงกับทุกความทุกข์ที่เวลาต้องเผชิญและหมุนผ่านมันไป

จากนี้ผมเองก็ไม่รู้หรอกว่า ผมจะรักษาสัญญาที่ผมให้ไว้กับเวลาได้อีกกี่ปี แต่ไม่ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร ทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างผมกับเวลาตั้งแต่จุดเริ่มต้น มาจนถึงวินาทีนี้ มันก็คงไม่มีทางเปลี่ยนแปลงไปได้แต่อย่างใด

รัก

ความทรงจำ